Back on track

Inmiddels ben ik vertrokken van de boerderij. Dat viel niet mee. Eerst moest ik het Roger vertellen dat ik weg zou gaan. Dat ging niet geheel zonder horten of stoten. Toen kwam de datum dichterbij en natuurlijk 1 dag voor vertrek…Stortbuien de hele dag!! Op zich heerlijk. Beetje filmpje kijken, boekje lezen, choco drinken en nadat we toch even een uurtje dik ingepakt de deur uit zijn geweest om de hoeven te checken, gewoon weer van voor af aan begonnen… Maar die dag zou een grote groep komen rijden. De rit was verplaatst naar woensdag en de vraag was dus of ik in plaats van dinsdag, woensdag kon vertrekken, na de rit.. Vond ik op zich geen probleem. Mijn reismaatje wel dus zij vertrok vast naar Auckland. Helaas voor mij want ik had wat post op te pikken en ik kom graag op het IEP kantoor ;-) en het zag ernaar uit dat het nog wel 2 weken zou duren voordat ik daar weer zou zijn. Dus er het beste van gemaakt. Dinsdag eerst naar Sheepworld geweest waar ik schapen heb gesorteerd..(ja heel erg voor de toerist…) en toen een ritje gereden, strandwandelingetje gemaakt, thais gegeten, onder een echte douche gestaan (waar je niet op je knieen hoeft om je haar te wassen) en lekker bij Adam thuis heel veel chocola gegeten. Woensdag was het uiteindelijk helemaal niet zo druk en ik baalde een beetje dat ik ‘s avonds zou vertrekken. Bij Daniella aangekomen hebben we heerlijk gekookt (spaghetti…om dat te eten moest ik tot nu toe steeds naar Tim want op de boerderij krijg je alleen maar sla, aardappelen, rijst en bonen), filmpjes gekeken en plannen gemaakt voor de rit naar Wellington. Donderdag was shopping day. Op het IEP kantoor lag een verrassing voor mij klaar. Een grote doos met stroopwafels!!!aaaaahhhhh!!! Ian kwam al met de doos aanlopen op het moment dat ik de lift uit stapte en samen hebben we de doos uitgepakt. Omdat zijn ouders uit Nederland komen wist hij heel goed wat stroopwafels zijn en dat die erg lekker zijn. Met hem heb ik daarom ook de eerste stroopwafel(s) gedeeld… Die avond hebben we lekker sushi gehaald en 2 filmpjes weggekeken. De volgende dag zouden we vertrekken. Maar helaas…Daniella had last van haar schouder en was er van overtuigd dat alleen een dag in bed de oplossing was! Nou kost het mij elke dag moeite om haar uit bed te krijgen maar dit was onbegonnen werk dus ben ik vertrokken voor een lange strandwandeling, heb ik Marc naar Mission bay gelokt en samen een bakkie koffie gedaan. Op de terugweg heb ik weer sushi gehaald en de avond was weer ontspannen. Vandaag zijn we dan eindelijk vertrokken. De truc om Daniella uit bed te krijgen is om haar ontbijt op bed te geven en vervolgens een taak en een tijd waarop die taak af moet zijn. Vandaag was dat haar tas (eindelijk) inpakken zodat we konden vertrekken. We hebben een prachtige route gereden richting Wanganui. Iets boven Whanganui ligt het National Park waar wij overnachten. Het uitzicht is hier schitterend en je kan hier prachtige wandering maken. Ik typ dit verhaal op de laptop van Daniella op bed omdat het hier wel steenkoud is. Wel hebben we hier een eigen kamer met eigen badkamer voor roisterers en een lekker groot bed!! Morgen ga ik in de ochtend lekker klimmen. Als we de kamerdeur open doen staan we namelijk meteen in de klimhal van het hostel. Oh, geen Sky channel hier..dus geen rugby en geen voetbal…. Ik verwacht natuurlijk wel de uitslag te horen. Ik draag dat short en t-shirt niet voor niks..